درباره تحولات ناسیونالسیتی در تبریز ، نامه‌ای به رفقا

 

مه ۲۰۰۶

رفقای گیرنده این نامه

 

با سلام و امید اینکه حالتان خوب باشد.

اوضاع حاضر من را واداشت تا از این طریق با شما صحبتی داشته باشم، با هم هم نظر شویم و با هم کار دیگری را که امروز بخصوص بیشتر از هر وقت دیگری ضروری شده است را توافق کنیم.

 

فکر میکنم کل اوضاع امروز و دست بالایی که ناسیونالیسم و قوم پرستی با استفاده از این اوضاع پیدا کرده است را همه مان متوجه هستیم. برخورد ما بعنوان کسانی که روشن ترین موضع گیری را نسبت به این قوم پرستی و ناسیونالیسم دارند، بعنوان کسانی که سرنگونی رژیم اسلامی را ابدا با دست بالا گرفتن جریانات سیاسی که وجودشان ارتجاعی تر از خود رژیم اسلامی است، یکسان نمیدانند، امروز بخصوص بسیار حیاتی است.

 

در کنار تحرکات شدید جریانات قومی کرد و ترک و غیره باید امروز بخصوص ما از هر طریقی که میتوانیم نتنها موضع انسانی و اصولی را در مقابل جامعه و مردم قرار دهیم بلکه باید فعالانه در افشای این فضای هیستریک ناسیونالیستی هم بایستیم. باید در مقابل این شعارها و هله هله فوم پرستی و ارتجاعی یکبار دیگر شعار نه قومی نه اسلامی هویت انسانی را برافرازیم. به نظر من ما باید از هر طریقی به جنگ این فضا برویم. همین الان ابزارهای متنوعی برای این کار در دست داریم که باید سریعا آن ها را بکار گیریم. کانون های ما میتوانند جلساتی را در نقد این قوم پرستی اجرا کنند و علنا آن را اعلام و اجرا کنند. باید نشریاتی که داریم سریعا و بسیار تیز و بی تعارف به جنگ این قوم پرستی بروند. باید از طرف کانون ها و ان جی او ها اطلاعیه هایی در محکوم کردن این قوم پرستی داده شود.

 

میتوانیم نه به تناوب نشریاتمان، بلکه روزانه چنین اطلاعیه هایی را صادر کنیم. باید صدای انسانیت و برابری را بلند تر از این که هست بکنیم. مواضع روشن و بی تعارف ما بخصوص امروز که به بهانه اتفاقات تبریز، تقریبا همه جریانات چپ را به آنجا برده است که از "احترام" به اقوام صحبت کنند و عملا آب به آسیاب فضای قوم پرستی بریزند، روشن باشد. باید همه ببینند که جریان انسانی در آن جامعه صدایش بلند است. باید فضا درست کنیم از هر طریقی که میتوانیم. باید بگوﺋیم که اهانتی به کسی نشده است، همانطور که کشیدن کاریکاتور محمد حق هر کسی است، نوشتن مطالب و چنان موضوعاتی که در تبریز بهانه قوم پرستان هم شد، حق هر کسی است. باید از آزادی بیان دفاع کرد و باید خواستار آزادی نویسندگان و مسولین آن مطلب که الان در زندان هستند شد.

باید با دفاع از این انسانیت به هر طرف این داستان، هم رژیم اسلامی و هم قوم پرساتن نه گفت و همانطور که گفتم باید فضا درست کرد

مدت زیادی به بسته شدن دانشگاه ها نمانده است. باید از این فرصت کم استفاده کرد.

برای کمک میتوانید به بیانیه های حزب حکمتیست که امروز و فردا منتشر میشوند مراجعه کنید و لطفا هر ایده دیگری که به نظرتان میرسد دریغ نکنید.

 

برای همه تان آرزوی موفقیت دارم

رفیقتان

بهرام مدرسی

 

لطفا این نامه را در اختیار هر کسی که فکر میکنید لازم است بخواند قرار دهید.