آيا  شما امروز از جوانان در مبارزه مسلحانه عليه رژيم اسلامى حمايت ميکنید؟

مصاحبه‌ای با نشریه جوانان کمونیست

سپتامبر ۲۰۰۳


 

سوال: سوال ميشود که آيا  شما امروز از جوانان در مبارزه مسلحانه عليه رژيم اسلامى حمايت ميکنید؟

بهرام مدرسى: اين سوال را قطعا با بله يا خير نميشود پاسخ داد. خود صرف طرح اين سوال يعنى اينکه جوانان در ايران تا آنجا خواهان سرنگونى و به زير کشيدن رژيم اسلامى هستند که بخشهايى از آنها حاضرند امروز دست به اسلحه ببرند. اين عمق نارضايتى از رژيم اسلامى و اين شوق عمل مستقيم براى سرنگونى اين حکومت سياه مذهبى، قطعا مى‌بايستى به ما، به سازمان جوانان کمونيست رجوع کند و خواهان جواب بشود. براى من اين رجوع و اين سوال راستش عمق اعتماد به سازمان جوانان کمونيست را نشان ميدهد و بسيار محترم است.به سوالتان برگردم، ما امروز تبليغ شروع مبارزه مسلحانه را نميکنيم. دليلش هم اين است که توازن قواى موجود اين را ايجاب نميکند. در اين شکى نيست که رژيم اسلامى با حرف خوش کنار نميرود. اينها قطعا مقاومت ميکنند و اين مقاومت بايد قطعا محکم در هم شکسته شود، امروز اما هنوز وقت آن نيست. وقت آن نيست چون با هر حرکت نظامى و مسلحانه عليه رژيم اينها متحد ميشوند و همين را بهانه اى براى سرکوب خونين اعتراضات مردم ميکنند. تاکيد ميکنم که توازن قواى امروز اين نيست. مردم امروز چه در محلات و کارخانجات، چه در دانشگاه‌ها و مدارس و ادارات و خلاصه در تمام گوشه و کنار آن جامعه ميليونى دارند هنوز خودشان را براى مبارزه عليه رژيم آماده ميکنند. شروع عمل مسلحانه امروز نه به نفع اين آماده شدن که دقيقا عليه آن عمل ميکند. آنرا قطع ميکند. به رژيم بهانه ميدهد که بريزد و بکشد و سرکوب کند. امروز توازن قوا اينطور است که شما راست راست در خيابان ميتوانيد راه برويد و با مردم عليه رژيم بحث کنيد و همديگر را تشويق کنيد که بايد اين رژيم را سرنگون کرد و غيره. اين يعنى همين آماده کردن. آماده شدن. جواب من به آن جوانانى که از شدت نفرت از رژيم اسلامى حاضرند همين امروز دست به اسلحه ببرند اين است. دست نگه داريد. هنوز وقت آن نيست. امروز وقت آماده شدن است. بايد مردم را متحد و متشکل کرد. بايد چنان اتحادى بوجود آورد که اگر رژيم خواست جنگ آخرش را بکند و بزند و بکشد، بتوانيم جوابش را بدهيم. اين يعنى متشکل شدن، تبليغ کردن و هم نظر شدن در مورد آينده و اينکه ميخواهيم چى جاى رژيم اسلامى بگذاريم؟ جواب اين سوال همانطور که گفتم بله يا خير نميتواند باشد. به شرايط معين سياسى بستگى دارد.آنروز که اين اتحاد و توازن قوا بوجود آمد ميتوان دوباره به اين سوال برگشت و جواب آنروزى را به اين سوال داد.

سوال: نيروهاى معينى اما همين امروز تبيلغ اين را ميکنند.

بهرام مدرسى: اين نيروها با اين کار خود به نظر من عمق بى‌مسئوليتى خود را در قبال مبارزات مردم، حفظ جان مردم و آينده سياسى ايران نشان ميدهند. اينها يا وابستگان به نيروهايى هستند که تاريخا، جان و امنيت مردم برايشان ارزشى نداشته و چندين سال است که سعى ميکنند با لشگرو تانک و توپ و غيره به جايى برسند. يا کسانى هستند که از شدت نفرت از رژيم اسلامى تبيلغ آنرا ميکنند. اين به‌‌هرحال امروز بشدت خطرناک است و بايد از آن پرهيز کنيم. حتما تعدادى از خوانندگان شما اوايل سرکار آمدن رژيم اسلامى را به خاطر دارند که چگونه ترورهاى گروه‌هاى معينى بهانه دست رژيم اسلامى داد که محيطهاى کارخانه و ادارات و دانشگاه و محله را پليسى بکند و مردم را بترساند. شعار دست به اسلحه بردن هميشه نشانه جديت و دلاورى نيست. اين ميتواند برعکس آن نشان دورى از زندگى واقعى مردم و ملزومات واقعى سرنگونى رژيم اسلامى باشد. ميتواند درست عليه مردم باشد و نکته اين است که اين امروز عليه مردم است و همانطور که گفتم آن حرکتى را که امروز براى آماده شدن و متحد شدن در جريان است را قطع ميکند، به رژيم اسلامى امکان ميدهد که آنرا قطع کند و سرکوبش کند. اين امروز به نفع ما نيست.

سوال: چرا نميشود جنگى چريکى را عليه رژيم اسلامى آغاز کرد؟ مثل کوبا يا ويتنام؟ مگر مردم بقول شما خواهان سرنگونى رژيم نيستند؟

بهرام مدرسى: مردم قطعا خواهان سرنگونى رژيم اسلامى هستند، همانطور که مردم ويتنام خواهان سرنگونى حکومت دست‌نشانده آمريکا بودند. همانطور که مردم کوبا خواهان سرنگونى حکومت باتيستا بودند. ولى همانطور که در جواب سوالهاى قبلى گفتم نميشود بدون درنظر گرفتن شرايط معين سياسى نسخه پيچيد. شرايط معين سياسى و اجتماعى و جهانى وجود داشت که اين امکان را به ويت‌کنگ‌ها داد که چندين سال جنگ چريکى بکنند. لابد مردم براى اين عمل آماده بوده‌اند و از آن مهمتر توکل آنها به بلوک شرق را نبايد فراموش کرد. گفتم که اين در شرايط جهانى معينى هم امکان پذير شد. امروز اين شرايط بکلى متفاوت است. قرمه سبزى هم هميشه خوش‌مزه نيست! به صرف اينکه روزى، جايى، حسابى گرسنه بوديد و قرمه سبزى همسايه حسابى چسبيد که نميشود گفت: جواب هر گرسنگى قرمه سبزى است! گفتم که شرايط سياسى متفاوت است.دوم اينکه براى من جدا تصور اينکه بشود جنگ چريکى طولانى مدت را امروز سازمان داد کمى دور از واقعيت است. چه کسى قرار است چريک بشود؟ فراموش نکنيد کسى که چريک ميشود خانواده و تمام مسئوليتهايى را که در قبال فرزندان خود دارد را فعلا کنار ميگذارد. اين براى بخش عظيمى از مردمى که امروز در ايران جانشان از دست جمهورى اسلامى به لبشان رسيده است. غير ممکن است. يعنى اينکه بچه‌هايشان را ول کنند که گرسنگى بکشند. چه کسى حاضر است امروز اين قدم را بردارد؟ جوانان بطور طبيعى فعلا چنين تعهداتى را ندارند و بهمين جهت راحتتر از ساير اقشار جامعه چنين آلترناتيوى را قبول ميکنند. ولى همين جوان هم بعد از چند سال بالاخره به سنى ميرسد که به زندگيش و خانواده فکر ميکند. از طرف ديگر امروز بخصوص قلب مبارزه عليه رژيم اسلامى در شهرها ميتپد. سرمايه‌دارى و تمرکز زندگى اجتماعى مردم در شهرها اين را ايجاب ميکند. شرايط زندگى و به طبع آن مبارزه مردم به نسبت سالهاى ٦٠ و ٧٠ بشدت تغيير کرده است. چيزى که شما امروز با متشکل کردن مردم در ٥ شهر بزرگ ايران و سازمان دادن مبارزه متشکلشان ميتوانيد به دست آوريد را با ٢٠ سال مبارزه چريکى هم نميتوانيد کسب کنيد. اين واقعيت امروز زندگى ما در ابتداى قرن ٢١ است. راه‌هايى که اين واقعيت را نميبينند را بايد کنار گذاشت. اينها بشدت مضرند.

سوال: فعلا وقت اسلحه نيست؟

بهرام مدرسى: بله! فعلا وقت آن نيست. فردا ميتواند وضع جور ديگرى باشد. در قيامهاى شهرى هم مردم دست به اسلحه ميبرند و در ايران بخصوص ما تجربه قيام مردم عليه رژيم شاه را هم داريم. اين قيام اما نقطه پايان يک مبارز سياسى براى سرنگونى رژيم شاه بود. اين نقطه پايان درمورد جمهورى اسلامى هم خواهد رسيد. اينکه به همان شکل خواهد بود يا نه را امروز نميتوان پيش بينى کرد. اگر همان روند باشد، آنوقت بايد گوش به زنگ باشيم که رهبرى حزب کمونيست کارگرى کى دستور قيام ميدهد؟ آنروز ديگر وقت اسلحه خواهد بود!

۱۰-۹-۲۰۰۳