شانزده آذر ۸۵

مصاحبه با نشریه کمونیست

 

كمونیست: ۱۶ آذر امسال رنگ دیگری داشت. تفاوت آن با سال های قبل چه بود؟

 

بهرام مدرسی: البته امروز كه این مصاحبه صورت میگیرد٬ سه شنبه ۱۵ آذر است. فردا قرار است در دانشگاه های دیگر هم در سطح كل كشور مراسم های دیگری هم برگزار شوند. تفاوت ۱۶ آذر امسال تا اینجا٬ همانطور كه گفتم٬ در راه و پرچمی بود كه این روز به جامعه و دانشجویان و كلا به همه نشان داده شد. سال های قبل انجمن اسلامی ها٬ تحكیم وحدت و غیره اساسا صحنه گردان مراسم های این روز بودند٬ چپ و آزادیخواهی و برابری طلبی اساسا بعنوان "اپوزسیون" این جریان ظاهر میشد. امسال این چپو آزادیخواهی بود كه صحنه گردان اصلی بود. شعارها٬ مطالبات و اساسا كل اتفاقی كه افتاد سنگینی و اهمیت این چپ را نشان داد. سال های قبل اگر "اقمار" دوم خرداد اساسا بستری برای سازمان دهی یك ۱۶ آذر یكدست٬ البته از نظر خودشان٬ بود٬ امسال این چپ و بقولی "چپ رادیكال" بود كه كل ۱۶ آذر را یك دست كرد٬ شعارهایش را هماهنگ كرد و یكجا آن را مقابل همه قرار داد. این اتفاق بسیار بزرگی در سیاست امروز ایران است. آن را فراموش نكنید. بخصوص اگر ببینیم كه با شكست دوم خرداد و انحلال عملی آن پرچم "رسمی" و "قانونی" و "مجاز"٬ عملا خلای در متشكل كردن مبارزات مردم و به میدان آوردن آن بوجود آمد٬ با این شكل و سنگینی كه چپ ها امروز ۱۶ آذر را سازمان دادند٬ درواقع آن خلا را پر كردند٬ هرچند فعلا در صحنه دانشگاه٬ اما مهم این است كه این چپ به خودش و به جامعه نشان داد كه "این كاره است" كه میتواند و عملا این كار را هم كرد. دیدن عكس های این روز بخصوص از تهران جدا شعف آور است و قابل افتخار.

 

 

كموینست: اما یكی از فراخوان دهندگان تظاهرات این روز٬ دفتر تحكیم وحدت هم بود٬ ظاهرا آنقدر ها هم از صحنه خارج نشده اند.

 

بهرام مدرسی: برای اعلام اینكه هنوز هستند و نفسی میكشند٬ خودشان را كنار این چپ قرار دادند٬ داستان برعكس است. این آنها بودند كه خود را كنار چپ ها قرار دادند به برعكس. در تظاهرات هم یك نفرشان صحبت كوتاهی كرد و رفت.

 

 

كمونیست: رژیم اسلامی چه عكس العملی نشان داد؟

 

بهرام مدرسی: رژیم بسیج بسیار زیادی كرد كه نگذارد "كار به جاهای باریك " بكشد. اما دانشجویانی كه در جلوی در ورودی دانشگاه بودند٬ به كمك

آن ها كه در داخل دانشگاه بودند در را شكستند و به بقیه پیوستند. در طول كل مراسم به نظر میرسد تلاش كردند كه زیاد خودراداخل نكنند. بعد از تظاهرات هم علیرغم تلاشی كه كردند تا دانشجویان را در زمان خروج از دانشگاه دستگیر كنند٬ ظاهرا موفق نشدند. من هنوز خبر موثقی از دستگیری های احتمالی را دریافت نكرده ام. اما مستقل از این جنبه ها٬ برای رژیم اسلامی این به میدان آمدن قطعی یك چپ رادیكال برای پر كردن خلا رهبری در مبارزات مردم و در این جا دانشجویان بود٬ چیزی كه قبلا ولی فقیه شان در این باره "هشدار" داده بود. شعارهای این روز هم به نوبه خود بخوبی رابطه این آكسیون و رژیم اسلامی را بیان میكند.

 

 

كمونیست: ادامه كار به نظر شما چه خواهد بود؟

 

بهرام مدرسی: تا آنجا كه به این روز مربوط میشود٬ ادامه كاری وجود ندارد! این یك آكسیون بود و تمام شد. اتفاقا باید متوجه باشیم كه این واقعا یك آكسیون بود! خصوصیت چپ رادیكالی كه در این روز خود را نشان داد٬ این است كه كالیبری بینهایت عمیق را از خود نشان داد٬ كالیبری كه نشان میدهد٬ امكان كار بزرگ و اجتماعی را دارد٬ كالیبری كه راستش در نقطه مقابل آن چپ سنتی قرار میگیرد٬ كه آكسیون برایش همه چیز است! انقلاب و سوسیالیسم و همه٬ بجز آكسیون! این چپ متوجه است كه این فقط یك آكسیون است٬ با تمام شدن آن باید كاری را كه تا بحال انجام داده است٬ ادامه دهد. خود را گسترش دهد و هزار كار دیگر. این آكسیون خوب نتیجه آن هزار كار دیگری است كه به آن اشاره كرد. خوب بعد از تمام شدن آن باید برویم سر ادامه كار اصلیمان!

 

 

كمونیست: پیامتان به برگزار كنندگان این روز چیست؟

 

بهرام مدرسی: دستتان درد نكند٬ خسته نباشید و زنده باشید! این جنبشی است كه صدای پایش را بایددر همین مناسبت ها٬ حداقل فعلا٬ شنید. باید به استقبل این جنبش رفت.