شانزده آذر و جنبش سبز، نامه‌ای به رفقا

 

نوامبر ۲۰۰۹

رفقای عزیز،

دررابطه با ١٦ آذر فکر میکنم باید به نکاتی توجه کنیم:

 

١- در ١٦ آذر تقابل ما در اساس با خود رژیم است. در تقابل با رژیم است که ناکارایی جنبش سبز را باید نشان دهیم. تقابل یکطرفه با جنبش سبز از این سر زیاد درست نیست.

 

٢- باید نشان دهیم که این ضعف اعتراضات دانشجویی خواهد بود، چنانچه پیروزی و پیشروی خود را به اهداف جنبش سبز گره بزند. باید نشان دهیم که این امکان عمل را از اعتراضات دانشجویی میگیرد. آزادی دانشجویان زندانی و یا بازگشت به تحصیل ستاره دار شده ها برای نمونه اگر به جنبش سبز گره بخورد، عملا به نتیجه نخواهد رسید.

 

٣- شعار دانشگاه پادگان نیست هم برای نمونه به همین شکل باید تعریف شود، گره خوردن این خواست به خواست های جنبش سبز عملا امکان ابراز این خواست را از دانشجویان میگیرد. کل خواست دانشگاه پادگان نیست را علیه کل رژیم تنها وقتی میتوان اعلام و برایش مبارزه کرد که از خواست جنبش سبز و "ریاست جمهوری" موسوی یا کروبی جدا کرد.

 

٤- باید تشویق کنیم که خواست های مستقل مطرح شوند. اینکه سبز ها با این خواسته ها هستند یا نه مسله ما نیست. این خواسته ها از جمله باید حمایت از جنبش کارگری، خواست برابری واقعی زن و مرد، آزادی های سیاسی و غیره باشند

 

٥- در کمپین ١٦ آذر باید دقت کنیم که نباید آن را چنان به حزب وصل کنیم که امکان عمل مستقل رفقای خودمان را در شرایط امنیتی که هست را از آنان بگیرد. بحث و کمپین بیشتر سیاسی باید باشد تا چهره صرفا حزبی

 

٦- در این رابطه گذاشتن پانل هایی به مناسبت ١٦ آذر با شرکت ما و نمایندگان تحکیم در خارج کشور ویا نیروهای طرفدارشان میتواند کمک کند. این پانل ها حتما باید ضبط شوند و وسیعا پخش شوند.

 

٧- برخورد ما به این جنبش سبز باید با دقت بیشتری مثل برخوردمان به دوم خرداد باشد. باید تنها به تبلیغ سیاسی قناعت نکینم و راه های پیشروی اعتراض رادیکال دانشجویی را نشان دهیم

 

٨- تمرکز یکجانبه روی داب نداشته باشیم. داب برای ما باید نمونه کاری را نشان دهد که باید انجام شود اما تمرکز یکجانبه روی داب دست رفقای خودمان را میبندد.

 

٩- تلاش کنیم که حول ١٦ آذر یک جبهه وسیع را دوفاکتو مقابل کل رژیم قرار دهیم. در این رابطه باید تماس هایی گرفته شود و دقیقتر سر آن صحبت شود.

 

مخلص

بهرام