به تريبون سياسي جامعه تبديل شويم.

مصاحبه با نشریه جوانان کمونیست

 

بهرام مدرسی

اکتبر ۲۰۰۵

 

فواد عبدللهي: در مصاحبه هفته گذشته اشاره کرديد که دانشجويان بايد تلاش کنند که روز ١٦ آذر را به امکاني براي اعلام خواسته هاي مردم تبديل کنند و به اين اعتبار به تريبون سياسي جامعه بدل شوند. دانشجويان اما طيف يکدستي را تشکيل نميدهند، گرايشات متعدد سياسي در ميان دنشجويان وجود دارد. پيش از اينکه به بحث اصلي برسيم، سوال من اين است که اين جريانات هم بيکار نخواهند نشست، منظورم کل اپوزسيون درون و بيرون حکومت است. در اين مورد نظرتان چيست؟

 

بهرام مدرسي: کاملا حق داريد. جريانات ديگر سياسي هم قطعا تلاش دارند که چه در رابطه با ١٦ آذر و چه دررابطه با کل اوضاع سياسي جامعه شعارها و مطالبات خود را حاکم کنند. بحث اصلي هم اتفاقا همين است. به اين نيروها نگاه کنيد. چه آنها که سابقا در حکومت بودند و چه آنها که بيرون حکومت هستند، همه جملگي به شعار فدارليسم روي آورده اند. فدراليسمي که نيتجه اش اين خواهد بود که فرداي سرنگوني رژيم اسلامي مردم بر سر به اصطلاح مرزهاي قومي خود يکديگر را بکشند و جنايات سربستان و يوگوسلاوي سابق تکرار شود، قرار است که انسانهايي که به کرد و ترک و فارس و عرب و .... تقسيم شده اند بر سر کوه و جويبار و محله و شهرها با يکديگر بجنگند. به اين بلبشوي قوم گرايي، حضور و تحرک نيروهاي مسلح اسلامي رااضافه کنيد، به اين تصوير سناريو نيروهاي پرو غرب درتشويق عمليات نظامي دررايران را اضافه کنيد آنوقت کل سناريو عراقيزه کردن ايران راخواهيد داشت. سوال من اين است که آيا اين سناريو مطلوب مردم درايران است؟ آيا جدا همه ميخواهند که کودکان محله بغل دستي به جرم داشتن زباني ديگريا بقول آنها تعلق به قومي ديگر قتل عام شوند؟ اين آينده اي است که مردم روزانه آرزويش را دارند؟ جواب همه اين سوالات منفي است. مردم ميخواهند که رژيم اسلامي برود و بجاي آن زندگي و جامعه اي آزاد ساخته شود و اين آرزو، اين اميد و اين خواست است که در روز ١٦ آذر بايد از تريبون دانشگاه به گوش جامعه برسد. نيروهاي ديگر حتما سعي خواهند کرد سناريو خود را از تريبون دانشگاه علام کنند که همانطور که گفتم ما دانشجويان آزاديخواه و چپ بايد تضمين کنيم که در اين روز شعار و خواستي که آزادي و برابري انسانها را اعلام ميکند، شعار و خواستي که انسان را مستقل از رنگ پوست، مذهب، جنسيت و محل تولد، انسان ميداند اعلام شود. اين را بايد ما تضمين کنيم.

ما از طرف ديگر نيروهاي سابق متعلق به جبهه دوم خرداد راداريم که به نظر ميرسد امسال بخصوص به نسبت سالهاي قبل تحرک بيشتري از خود نشان بدهند. اينها از حکومت بيرون رانده شده اند و حتما تلاش ميکنند که خودرا يکبار ديگر قاطي اعتراض دنشجويان بکنند، که بايد جوابشان را کف دستشان گذاشت.

 

فوادعبداللهي: نظرتان دررابطه با خواسته هايي که همين امروز از طرف دانشجويان دانشگاه هاي مختلف مطرح ميشود چيست؟

 

بهرام مدرسي: من طرفدار طرح همه اين خواسته ها هم هستم. خواست لغو جدايي جنسي دردانشگاه ها که بخشي از همان شعاري است که در سوال قبل به آن اشاره کرد. مطالبات ديگري که خواست دانشجويان است را حتما بايد در کنار آن تصوير عمومي که از آينده ،ميخواهيم بدهيم مطرح کنيم. مستقل از اين تصوير عمومي اين در دفاع از آزادي و برابري انسانها، طرح هر خواست ديگري البته خوب است ولي به نظر من کافي نيست. امروز بخصوص کافي نيست.

 

فواد عبداللهي: نيروهايي فراخوان داده اند که روز ١٦ آذر جلوي دانشگاه ها تجمع شود. نظرتان در اين رابطه چيست؟

 

بهرام مدرسي: خوب اگر امکانش باشد که اقدام خوبي است. نميدانم که در آن روز امکان اين فراهم باشد يا نه؟ بايد به قفت اقادمات رژيم را تعقيب کرد. مستقل از ارزيابي اقدامات رژيم و توازن قوايي که در آن روز وجودخواهد داشت، پيشکي فراخوان چيزي دادن به نظرم کمي بي مسوليتي در قبال مردمي است که احتمالا به اين فراخوان ها بخواهند جواب دهند ضمن اينکه فراخوان ما هم هميشه اين بوده است که بايد تلاش کرد اعتراض در اين روز را از دانشگاه بيرون آرود. سالهاي گذشته اين تلاش در شهرهاي مختلف صورت گرفت که به دليل بسيج وسيع نيروهاي امنيتي رژيم محدود بودند. بايد ديد که امسال چه ميتوان کرد؟