اول مه ۸۵ پیروزیی برای رهبران کارگری

 

بهرام مدرسی – خالد حاج محمدی

 

اول مه امسال علیرغم فشارهایی که رژیم اسلامی در سطح کل کشور برای جلوگیری از برگزاری مراسم های مستقل ابزار کرد و علیرغم اوضاع سیاسی حاضر، پیروزی بزرگی برای رهبران کارگری و فعالین و رهبران کمونیست و آزادیخواه بود. چرا؟

 

- شکستن فضای جنگی رژیم

درحالی که رژیم تلاش داشت با دامن زدن به فضای جنگی و نظامی، روز کارگر را به مسله ای دست چندم تبدیل کند، برگزاری مراسم های اول مه خود جواب محکمی به این فضا سازی رژیم اسلامی بود.

 

- ابراز وجود بیشتر رهبران و فعالین کارگری

امسال دربسیاری از شهر ها و مراکز کارگری شاهد ابراز وجود مستقل تعداد بسیار بیشتری از رهبران و فعالین کارگری در تدارک این روز بودیم. مستقل از دامنه عمل این مراسم ها، خود نفس پا جلو نهادن این صف از رهبران اعتراض کارگری در نوع خود بی سابقه بود. جلساتی که حول تدارک این روز برگزار شدند، بعکس سال های قبل دربرگیرنده صف بسیار وسیعتری از این فعالین کارگری بودند و به طبع آن بحثهایی هم که حول چگونگی برگزاری این روز در گیر بودند، بسیار "زمینی تر" و عینی تر بودند.

 

- نقد سیاست های نادرست

در اکثریت این مجامع ما شاهد بحث و تبادل نظر درباره نحوه برگزاری این روز بودیم، بحثهایی که منجر به کنار گذاشته شدن و ایزوله کردن سیاست هایی شدند که سالهای پیش خود مانعی درعمل مستقیم کارگری بودند. سیاست هایی که تحرکات به مناسبت این روز را شقه شقه میکرند، تحرکاتی که بخشی از کارگران را به هر بهانه ای به مراسم های رژیم اسلامی میکشاندند و تحرکاتی که مملو از سکتاریسم کوته بینانه بودند. این حترکات امسال جای زیادی در میان فعالین کارگری نداشتند. امسال بخصوص منفعت عمومی و اجتماعی کارگران نمایندگی شد.

- پیوستگی اعتراض کارگری به دانشگاه ها

اگر سالهای گذشته فعالین چپ در محیطهای دانشگاهی مجبور بودند که به راه های مختلف و طرح شعارهای گوناگون در مراسم های مختلف و از جمله شانزده آذرهای متمادی، حمایت خودرا از اعتراض کارگری در جامعه اعلام کنند، امسال این حمایت مستقیما از طرف فعالین کارگری موردخطاب قرار گرفت و اعتراض چپ و انسانی را در دانشگاه ها و در میان فعالین سیاسی، مستقیما در کنار اعتراض کارگری در جامعه قرار داد.

 

- قطعنامه های رادیکال و روشن

امسال در هر کجا که قطعنامه ای به مناسبت این روز به تصویب رسید، شاهد شفافیت، روشنی و آگاهی طبقاتی بیشتری بوده ایم. قوم پرستی و تفرقه میان کارگران امسال بخصوص جایی نداشت.

 

- شرکت و حمایت وسیعتر از مراسم های مستقل

دامنه حمایت مردم از مراسم های مستقل کارگری در همه جای کشور امسال بخصوص بسیار چشمگیر بود. از تهران تا سنندج، آن کس که اعتراضی انسانی به جامعه امروز داشت، خود را در کنار صف اعتراض کارگری دید.

 

اول مه امسال را باید بحق به همه فعالین کارگری، فعالین چپ و کمونیست تبریک گفت. خسته نباشید و دستتان درد نکند.