امسال باید روز زن رنگ آزادی را به کل جامعه بدهد. مصاحبه ای به مناسبت ۸ مارس ۸۶

 

مصاحبه با بهرام مدرسی

کمونیست شماره ۱۳۴

 

کمونیست: هشت مارس نزدیک است و تا جائیکه به ایران بر میگردد به نظر میرسد که فعالین دفاع از حقوق زن خود را برای اینروز آماده میکنند. از نظر شما هدف از بزرگداشت روز جهانی زن چیست؟

بهرام مدرسی: هر بزرگداشتی از روز زن قبل از هرچیز علیه جمهوری اسلامی خواهد بود. و نه تنها بزرگداشت٬ بلکه هر تحرکی از جانب زنان و یا حمایت از هر خواست آنان در مقابل رژیم اسلامی قرار خواهد گرفت. نه امروز بلکه از همان روز اولی که رژیم اسلامی سرکار آمد این طور است. امسال اما ظاهرا این روز دارد تبدیل به مبنایی برای نزدیکی بیشتر و شکستن قالب هایی میشود که متاسفانه تاکنون مانع گسترش بیشتر و بزرگتر شدن گرامیداشت این روز شده بودند. بنابراین هدف گرامیداشت این روز٬ امسال بخصوص باید متحد کردن هرچه بیشتر مردم٬ کل مردم ٬حول دفاع از خواست های مبارزات زنان در جامعه باشد. امسال به نظر من باید این روز به این اعتبار رنگ دیگری داشته باشد.

 

کمونیست: به این که رنگ دیگری باید داشته باشد٬ برخواهیم گشت٬ بگذارید قبل از آن اما سوال کنیم که منظورتان از شکسته شدن قالب های گذشته چیست؟ چه چیزی امسال دارد شکسته میشود؟

بهرام مدرسی: مسله زن در ایران تنها مربوط به زنان نیست! این را بارها هم ما و هم خیلی از فعالین زن گفته اند٬ واقعیت اما تا کنون این را نشان نمیدهد. مبارزه زنان "مورد حمایت مردان قرار گرفته است"٬ این یکی از مشکلات اصلی ما تا کنون بوده است. مرد خود را زیاد مربوط به مبارزه زنان نمیداند٬ حداکثرش میرود و در اعتراض زنان شرکت میکند٬ آنجا هم اما نه در ردیف اول که در ردیف پنجم و ششم مینشیند. همانطور که گفتم "مدافع" مبارزه زنان است٬ خودش را مبارزه حقوق زنان نمیداند. از طرف دیگر جریاناتی هم در مبارزه زنان وجود داشته اند که مبارزه زنان را فقط امر زنان میدانند. کل این را در کنار گرایشات بشدت مردسالاری بگذارید که از صدقه سر جمهوری اسلامی٬ بخشا تبدیل به اخلاق عمومی شده اند. وبعد همه این تصویر را یکجا مقابل فشار و سرکوب رژیم اسلامی بگذارید. آنوقت میتوان فهمید که چرا پنجاه هزار نفر مرد میروند در فلان استادیوم مسابقه فوتبال نگاه کنند و ککشان هم نمیگزد که زنان بیرون استادیوم تظاهرات میکنند و نمیگذارند که به داخل استادیم بیایند٬ ککشان هم نمیگزد که زنان را در مقابل رژیم اسلامی تنها گذاشته اند٬ این مشکلی است که من فکر میکنم امسال دارد شکسته میشود. مسله زن در آن جامعه تنها مسله زنان نیست! مسله کل جامعه است. این به نظر من در تدارکی که شما در سوال اولتان به آن اشاره کردید٬ به نظر میرسد دارد شکسته میشود.

 

کمونیست: چگونه؟ و بزرگداست این روز باید چه رنگ دیگری داشته باشد؟

بهرام مدرسی: رنگ اتحاد٬ رنگ اینکه مسله زن در آن جامعه مسله کل جامعه است و نه تنها زنان٬ اینکه مسله زن برخلاف هر مسله اجتماعی دیگری در آن جامعه به همه و واقعا به همه مربوط است. اینکه همه چه زن و چه مرد میتوانند و باید در صف اول و ردیف اول مبارزه برای حقوق زنان در آن جامعه باشند٬ اینکه به نظر من کسی نمیتواند در آن جامعه مدافع آزادی و برابری باشد ولی خواهان لغو کامل قوانین ارتجاعی اسلامی و مرد سالارانه علیه زنان نباشد. فکر میکنم امسال ما شاهد صفی محکمتر٬ رنگین تر٬ متنوع تر و متحدتر به مناسبت این روز علیه رژیم اسلامی باشیم.

 

کمونیست: مهمترین شعارها در این روز چه باید باشد؟

بهرام مدرسی: به دلیل همان بحث بالا به نظر من باید شعارهایی باشند که این حال و هوا را داشته باشند: علیه حجاب ٬علیه آپارتاید جنسی٬ آزادی و برابری٬ روز زن- روز آزادی و برابری٬ برای نمونه شعارهای خوبی هستند. شعارهای ما در این روز در کنار کل تحرکی که بالا به آن ها اشاره کردم باید فصل جدیدی را در مباره علیه قوانین ضد زن در جمهوری اسلامی بگشاید.

 

کمونیست: روز جهانی زن و کل جامعه، دفاع از حقوق زن کجای دفاع از حقوق و حرمت و آزادی در کل جامعه قراردارد؟

بهرام مدرسی: در مرکز آن! روز زن باید روز آزادی و برابری باشد٬ من فکر میکنم که روز جهانی زن باید روزی باشد که در آن بوی برابری و آزادی به مشام همه میخورد. فضا باید این باشد٬ فضایی شاد٬ خندان٬ رنگین و فضایی که به همه مربوط باید باشد. به این شکل باید صفی بزرگ و آزادی خواه را در مقابل رژیم اسلامی قرار داد. مسئله برابری زن٬ آزادی و برابری حق انسان٬ تنها مسئله زنان نیست. معلمانی که خواهان حق خود هستند٬ کارگرانی که خواهان حق خود هستند٬ دانشجویان٬ کارمندان٬ همه اعضای جامعه باید در این روز مسئله زن را مسئله خود بدانند. این مستقل از زن یا مرد بودن٬ شاغل یا بیکار بودن و مستقل از همه چیز است! امسال باید روز زن٬ رنگ آزادی را به کل جامعه بپاشاند. این تلاش ما است. و باید برایمان هم روشن باشد که این به معنی جدل و مبارزه با کل جریاناتی باید قرار گیرد که علیه این هسنتد. چه آنها که آزادی زن را تنها مسله زن میدانند٬ چه آنها که غرق در مردسالاری هستند و چه آنها که آزادی زن را در چهارچوب قوانین اسلامی توضیح میدهند.

 

کمونیست: در ایران چه میتوان و چه باید کرد؟

بهرام مدرسی: تلاش برای ایجاد صف واحدی که به آن اشاره شد٬ به هر طریق ممکن٬ به نظر من باید تلاش کنیم که جشن روز زن را به همه جا ببریم. از مراسم های سالن های سر پوشیده تا محیط های باز. ما تجارب بسیار خوبی در این بابت داریم.

 

کمونیست: در خارج کشور چه میتوان کرد و انتظار شما چیست؟

بهرام مدرسی: در خارج کشور میشود خیلی مطالبات و شعار ها را که شاید نشود با توجه به توازن قوای سیاسی موجود در ایران گفت را بیان کرد. خارج کشور به نظر من باید تابلوی تمام عیار این خواسته ها باشد. ضمن اینکه باید سعی کنیم در خارج کشور هم همان صف وسیع و متحد را بوجود آوریم.