مصاحبه  با بهرام مدرسی دبیر سازمان جوانان کمونيست - حکمتيست، در رابطه با پلاتفرم سازمان و دور آتى فعاليت ما

سپتامبر ۲۰۰۴

 

جوانان حكمتیست: خطر سقوط و فروپاشى جمهورى اسلامى همه احزاب سياسى را براى کسب قدرت به صحنه جامعه پرتاب کرده است. ضرورت شرکت در اين جدال و کشمکش قدرت براى سازمان جوانان کمونيست - حکمتيست چيست و از چه اهميتى برخوردار است؟

 

بهرام مدرسی: ضرورت شركت ما در این جدال از اینجا ناشی میشود كه میخواهیم یك بار برای همیشه رقم خوردن زندگی میلیونها انسان را به دست احزاب بورژوایی نسپاریم. اگر نگاهی به تاریخ سیاسی ایران بیاندازید، تنها چیزی كه نظر را جلب میكند این است كه طی سالیان متمادی احزاب مختلف بورژوایی به نامهای مخلتف و طبعا با اهداف مختلفی زندگی انسانها را رقم زده اند، دوره ٥٠ ساله اخیر بخصوص مملو از جلو افتادن این احزاب و تلاششان در بسیج كردن مردم حول شعارهای خودشان بوده است. از جبهه ملی و مصدق تا رژیم شاه و وابستگانش، از جریان اسلام سیاسی و رژیم جمهوری اسلامی و توده ای و اكثریتی ها تا همین دوم خردادی های امروزمان همه و همه مردم را بسیج كردند و به خیابان كشاندند تا شعارهای آنها را سر دهند، شعارهایی كه پیش از آنكه  ربط مستقیمی به زندگی و آینده  میلیونها انسان كاركن داشته باشد، مربوط به سازمان دادن مجدد جامعه حول منافع سیاسی و اقتصادی طبقات حاكم بوده است. سركوب و استثمار مجدد، بیكاری و فقر و توهین به زندگی انسانها بارها و بارها به مردم تحمیل شدند.

ما میخواهیم در این جدال شركت كنیم و یكبار برای همیشه به این سیر تسلسل تباهی زندگی انسانها خاتمه دهیم. امروز بخصوص با وجود حزب سیاسی محكمی مثل حزب كحمتیستها این امر ممكن و ضروری است. برای ما فعالیت سیاسی اگر منجر به این نشود كه زندگی نسلهای زیادی از انسانها بهبود نیابد، اگر منجر به این نشود كه كودكان دیگر گرسنگی نكشند، كه زنان دیگر تحقیر نشوند، كه انسان دیگر استثمار و برده كار مزدیش نباشد، كه مردم مدرسه و بهداشت كافی نداشته باشند، كه مردم آنقدر آزاد نباشند تا آنطوری كه میخواهند زندگی كنند، بازی بیش نخواهد بود. ما در این جدال شركت میكنیم چرا كه این را حق خودمان، حق همه آن انسانهایی كه جهانی دیگر را میخواهند میدانیم تا در رقم خوردن زندگی و آینده خود و كودكانشان شركت كنند. چرا كه میخواهیم به این دور تسلسلی كه در بالا به آن اشاره كردم پایان دهیم. اهمیت شركت در این جدال در یك كلام از ضرورت وجودی ما ناشی میشود. میشود نشست و سخنان زیبا گفت، میتاون مقالات و نشریات رنگینی در دفاع از بشریت و حكوم كردن شرایط موجود نوشت، همه اینها اما اگر همراه با تلاش در به قدرت رسیدن برای اجرای همه این آرزوهای خوب نباشد، ارزش چندانی ندارند. اگر ما از شركت در این جدال پرهیز كنیم، درست وقتی كه ما مشغول سخن های زیبا هستیم، همان احزاب بورژوایی اینبار با نام و نشانهای جدید میایند و یكبار دیگر برای سالهای متمادی زندگی همه مان را رقم خواهند زد. ما میخواهیم كه این اتفاق نیفتد. ما این را به همه آن انسانهای عزیزی كه جانشان را درراه یك زندگی انسانی و بهتر فدار كردند، به همه آن كسانی كه شلاق خوردند، به هم آن انسانهایی كه روزانه نیروی كار و شیره جانشان را میفروشند، به همه آن زنانی كه تحقیر میشوند و به همه آن جوانانی كه فریاد آزادی را سر میدهند و به همه كودكانی كه حتی هنوز متولد نشده اند مدیونیم.

ما در این جدال خواهان به قدرت رسیدن كمونیستهای كارگری حكمتیست هستیم. و تلاش خواهیم كرد كه نیروی اعتراض جوانان را حول به قدرت رسیدن این حزب متشكل كنیم و به میدان بیاوریم.  

 

 جوانان حكمتیست:  در پلاتفرم سازمان گفته شده است كه " تبديل شدن به نيروى موثر در صحنه سياسى ايران جزء اولويت هاى اين سازمان است". از چه راه هایى و با اتخاذ چه سياست هايى مى توان توده گير و در عين حال به نيروى موثر تبديل شد؟

 

بهرام مدرسی: در قدم اول باید همه فعالین و اعضا و دوستداران سازمان متوجه این بشوند كه ما باید در این جدال قدرت شركت كنیم. قدم دوم طبعا این خواهد بود كه در هركجا كه هستیم، در محله یا مدرسه و دانشگاه و محل كار، مردم هر چه بیشتری را با این حزب و سازمان و اهداف آن آشنا كنیم، تلاش كنیم كه تعداد هر چه بیشتری دست در دست این سازمان و جزب بگذارند و تلاش در رسیدن به اهدافشان را در همكاری با این سازمان و حزب ببینند. باید آلترناتیو این حزب چنان روشن باشد كه مردم ببینند كه اگر ما به قدرت برسیم زندگی چه تغییرات اساسی خواهد كرد. مردم باید راه حل مشكلاتشان را كوچك یا بزرگ در این حزب ببینند. خود این یعنی تلاشی عظیم از طرف حزب و سازمان جوانانش در معرفی و اقناع وسیع مردم از طریق میدیایش، فعالینش در محل، نشریاتش و كل موجودیتش.

باید وزن  فعالین كمونیست كارگری و حكمتیست در هر كجا كه هستیم چنان سنگین و عظیم باشد كه برای هر كسی قابل رویت شود. منظور این نیست كه خودمان را علین كنیم و به سیبل حملات رژیم تبدیل شویم. باید از طریق سازمان دادن مردم در ارگانهایی مثل ان جی او ها یا تشكل های دیگری كه امكان تاسیسشان را داریم، دست مردم را در دست هم بگذاریم و آنها را یكجا حول شعارهای خودمان متشكل كنیم. باید در دانشگاه ها هم دست به تشكیل چنین ارگانهایی بزنیم. باید یك مباره فكری تمام عیار را در محیط روشنفكری دانشگاه ها علیه افكار و آرای كه  عقب مانده ایكه بخشا تحت عنوان چپ تبیلیغ میشوند به راه اندازیم. باید جریانات اسلامی و وابسته به رژیم و دوم خردادی را پیش از هر وقتی افشا كنیم باید آنها را سكه پول كنیم. من میتوانیم به اقدامات بسیار یبشتری اشاره كنم كه همه آنها در خود آن پلاتفرم آمده اند.

در پایان باید تلاش كنیم كه خود این سازمان جوانان كمونیست -  حكمتیست به مركز تشكل میلیونها جوان تبدیل شود. این سازمان باید دامنه اعضایش در هر دانشگاه و مدرسه و محله به هزارها برسد. ما لیقت، قابلیت و صلاحیت این را داریم. آنروزی كه ما چنین وزن سنگینی را پیدا كردیم طبعا یكی از نیروهای اصلی دخیل در صحنه سیاسی مباره خواهیم بود.

 جوانان حكمتیست: اقدامات اين دوره شما براى تامين رهبرى سراسرى جوانان و دانشجويان چگونه است؟

بهرام مدرسی: جذب رهبران جوانان و دانشجویان در دانشگاه و محله و هر كجا كه هستند به این سازمان جوانان. متشكل كردن این عزیزان در این سازمان  و بوجود آوردن این امكان كه این رهبران عملی با به دست گرفتن این سازمان و امكاناتش، دست در دست هزاران رهبر عملی كه همین امروز با ما هستند بگذارند و نقش خود را در تامین این رهبری سراسری ایفا كنند. نسلی از جوانان رادیكال، سوسیالیست و كمونیست امروز پا جلو گذاشته است و اتفاقا مدعی است، بیش از هر نیروی دیگری امروز در آن جامعه مدعی است. این نسل باید خود را با حكمتیستها تداعی كند و از بلندگوی این حزب و سازمان جامعه را خطاب قرار دهد و رهبری كند.

برای رسیدن به این افق ما باید در مسایل این نسل شركت كنیم، باید نشان دهیم كه جوابهای درست داریم به كل سوالات و مسایلی كه مطرح هستند، باید نشان دهیم كه مسایل و سوالات این نسل معترض و این رهبران جوانان در محل مسایل ما هم هستند. باید وارد مبارزه ای فكری و سیاسی برای اقناع هر چه بیشتر  این رهبران جوانان در محله یا دانشگاه شویم. این هم در محل از طریق فعالین ما در تك تك دانشگاه های كشور و همه از كانالهای سراسری دخالت ما از جمله همین نشریه شما تا مین میشود. امیدوارم كه بزودی رادیوها و تی وی های ما شروع بكار كنند كه خود این البته در ابعادی میلیونی به این امر مهم جواب خواهند داد.

 

جوانان حكمتیست: با توجه به اينکه جوانان وزن مهمى در تحولات آتى جنبش مردم براى سرنگونى رژيم اسلامى دارند، درباره تشکل يابى جوانان در اين دوره در دانشگاه ها و مدارس و محلات و آماده شدن آنها براى مقابله با رژيم اسلامى چه نکاتى را تاکيد مى کنيد؟

 

بهرام مدرسی: ظرف تشكل ما امروز در محلات و دانشگاه ها و مدارس طبعا تابعی از شرایطی هستند كه در آن بسر میبریم. امروز همانطور كه قبلا گفتم در محلات امكان این را داریم كه بسرعت ان جی او هایی را تاسیس كنیم و مردم و جوانان هر چه بیشتری را در این مراكز متشكل كنیم. فراخوان من به همه جوانان در محلات این است كه تقاضای ثبت و تاسیس این ان جی او ها را در دستور كار خود بگذارند. ما در آینده بیشتر در این مورد صحبت خواهیم كرد. میشود این ارگانها را میتوان برای حمایت از حقوق كودكان، بیكاران، زنان و كلا هر چه كه به نظرتان حول آنها میتوان مردم بیشتری را جمع كرد، تشكیل داد. مستقل از این به نظر من كماكان باید تشكل بچه های محل را فراموش نكنیم. تشكلی كه در هیچ كجا ثبتش نكرده ایم جز در عظم مشتركمان در كنترل محله. باید سعی كنیم تعداد هر جه بیشتری از بچه های محل را با خود همراه كنیم و تا آنجا كه روزمان میرسد شبها و یا در مقاطعی معین و مناسبتهای معینی محله را در كنترل خودمان داشته باشیم. باید معلوم باشد در محله ای كه ما در آن قدرت هستیم،  زن ها آزادترند، دختران آزادترند، بچه ها میتوانند، موزیك بزنند و با هم بزنند و برقصند، كه بحثهای سیاسی جدی سر آینده در آن محله درمیگیرد كه در و دیوار آن محله پر است از شعارهای ما و شعارهای آزادی و برابری انسانها كه نمیگذاریم بچه های محل در زندان بمانند و كلا رنگ و بوی این محله با جایی كه مثلا رژیم یا طرفدارانش دست بالا دارند فرق میكند. آنروزی كه رژیم تق و لق شود ما از همین حال و هوا استفاده خواهیم كرد و قوانین برابری انسانها را بعنوان قانون محله مان اعلام خواهیم كرد.

 

در دانشگاه ها امسال بخصوص باید سعی كنیم كه تعداد نشریاتی كه قانونا حق چاپ دارند افزایش یابد. باید سعی كنیم كه این بهانه "ما كار تیوریك میكنیم" را برای پرهیز از دخالت جدی در مبارزات دانشجویان را نقد كنیم. باید به این دوستان نشان دهیم كه ما هم موافق كار تیوریك هستیم اما نه به آن قیمت كه صحنه جدل سیاسی را در دانشگاه ها به دیگران بسپاریم. كه اتفاقا جدل تیوریك ما باید به اینكه امروز چه باید بكنیم جواب دهد. مطرح شدن این تز كار تیوریك البته دلایل معینی دارد كه ایمدوارم در فرصتی دیگر مفصلا به آن بپردازیم. امسال بخصوص باید سعی كنیم ارگانهای صنفی و سیاسی دانشجویان را تا آنجا كه امكانش را داریم سازمان دهیم. ما مناسبتهای مختلفی را امسال در پیش داریم كه در تمام این مناسبتها باید پرچم و شعارهای ما بر فضای دانشگاه ها در این مقاطع كوبیده شوند، از ٨ مارس تا ١٦ آذر و اول مه و غیره باید از همین امروز به فكر این روزها باشیم. تكثیر و پخش این نشریه هم در محله یا مدرسه و دانشگاه جزو كارهای تعطیل ناپذیرمان است.  امسال بخصوص باید تا آنجا كه میتوانیم سعی كنیم كه دفتر و دستك وابستگان به دوم خرداد بیش از سال گذشته از رونق بیفتد. باید مبارزاتی را برای بازگشت همه كسانی كه در زندان هستند و یا از تحصیل محروم شده اند را سازمان دهیم. باید دانشگاه ها به تریبونی برای خطاب قرار دادن جامعه تبدیل شوند. و این كار تنها با دست بالا داشتن حكمتیستها ممكن است. من نسبت به  سیر شرایط مبارزه مان امسال در محله و دانشگاه خوشبین هستم. امیدورام كه امسال بتوانیم پرچم های بزرگتر و محكمتری را بلند كنیم.