رمضان، تدارک ١٦ آذر مصاحبه ای با نشریه جوانان کمونیست

 

جوانان کمونيست شماره ١١٥

مصاحبه راديو انترناسيونال با بهرام مدرسى دبير سازمان جوانان کمونيست

سيما بهارى: ماه رمضان است و رژيم معمولا از چنين مناسبتهايى براى تحميل قوانين مذهبى به مردم و به خصوص جوانان استفاده ميکند. ارزيابى شما از فضاى عمومى جامعه دراين رابطه چيست؟

 

بهرام مدرسى : ماه رمضان هميشه مناسبتى بوده که در آن رژيم يک بار ديگر بودنش را امکان سرکوبش را و اساسا حاکم بودن احکام اسلامى را در آن جامعه ثابت کندـ سال هاى پيش براى نمونه اينها در مدارس و دانشگاه ها حتى شيرهاى آب را مى‌بستند. کسى اجازه نداشت غذا بخورد. مردم رو هلاک مى کردند تا وقتى که نوبت غذا خوردن و به اصطلاح افطار برسدـ امسال اما داستان فرق کرده است. آنها مجبور شدند با اعتراض دانشجويان و دانش آموزان شيرهاى آب را باز بگذارند. بعد هم به جاى اينکه بگيرند و بزنند و مردم را به زور روانه نمازخانه و مجالس مذهبيشان کنند و سعى کنند توحش و قوانين اسلامى را بر جامعه حاکم بکنند، آمدند پاى خواهش و تمنا کردن «که برادر که خواهر بياييد رعايت بکنيد شئونات اسلامى را»! اين از موقعيت ضعيف سياسى جمهورى اسلامى در مقابل مردم و جوانان ناشى ميشود.امسال به نظر من جمهورى اسلامى و تمام دستگاه حکومتى آن خوشحال مى شدند اگر اصلا ماه رمضانى وجود نداشت. چون اقدامات رژيم در سالهاى قبل در اين رابطه و عدم توانايى آنها در اجراى همان قوانين و فشارها امسال، موقعيت ضعيف آنها را به نمايش ميگذارشت و اين اتفاقى است که همين الان دارد ميافتد. اينها مى دانند که جوانها و به خصوص دخترها ضد مذهب و اين احکام و قوانين اسلامى هستند و مشکل بتوانند اين قوانين و احکام را مثل سالهاى گذشته به آنها تحميل کنندـ گفتم نمونه روشنش اعتراضاتى بوده که در دانشگاه هاى مختلف و در سطح کشور عليه بستن شيرهاى آب و گرسنگى دادن و محروميت غذايى دادن به کل آن جامعه ديديم. تا جايى که در بعضى از دانشگاهها، همانوقت که اينها سلف سرويسها و شيرهاى آب را بستند و خواستند به مردم گرسنگى تحميل بکنند، دانشجويان عليه کيفيت بد غذاى سلف سرويس اعتراض و تحصن کردند. اين انعکاس حرکت کل جامعه است، جامعه‌اى که فضاى عمومى آن چپ است ، فضايى که در خودش مى جوشد. ميجوشد براى به خيابان آمدن و اعتراض کردن عليه جمهورى اسلامى و مبارزه براى سرنگونى آن. اين جرقه کى زده خواهد شد؟ به نظر به همت حزب کمونيست کارگرى ايران و فعاليتها و مبارزات جوانان، کارگران و مردم آزاديخواه اين مى تواند خيلى زودتر از آنکه تصورش را ميکنيم اتفاق بيافتد.

 

سيما بهارى: فکر مى کنيد ١٦ آذر مى تواند شروع اين جرقه باشد؟

 

بهرام مدرسى: به نظر من ١٦ آذر ميتواند شروعش باشدـ اين را در مصاحبه هاى هفته قبل هم اشاره کردم ١٦ آذر مى تواند جرقه اى باشد که مردم از آن استفاده کنند و به خيابانها بيايند و خواستها و مطالباتشان را در مقابل جمهورى اسلامى قرار بدهندـتا آنجا که به دانشجويان و دانشگاه‌ها بر ميگردد، بنظر ميرسيد فضايى که در نتيجه احکام کميته‌هاى انظباطى بوجود آمد تا حدى سنگين باشد، به نظر مى رسيد که آنها تا حدى موفق شده باشند فضاى سياسى و مبارزاتى دانشگاهها را عقب برانند و با تهديد به محروميت دانشجويان سعى بکنند فضاى درون دانشگاهها را سنگين نگاه‌‌دارند. از ابتداى باز شدن دانشگاهها اما ما شاهد اعتراضات وسيعى به اين احکام بوديم، همين امروز اعتراض به احکام کميته هاى انضباطى و خواست بازگشت فورى همه دانشجويان محرومى به خواست عمومى دانشجويان بدل گشته است. اين را کنار نکته‌اى که در سوال قبل به آن اشاره کردم بگذاريد تا درجه موفقيت رژيم در کنترل و عقب راندن فضاى دانشگاه‌ها و خوابگاه‌هاى دانشجويى دستتان بيايد. اطلاعات و اخبارى که به دست ما مى رسد حاکى از اينست که فضاى دانشگاهها به مراتب آماده تر از دوره هاى قبل براى اعتراض ، براى به ميدان آمدن و براى اعلام خواستهاى روز ١٦ آذر است.

 

سيما بهارى: به نظر شما چه اقدامات معينى را بايد در رابطه با ١٦ آذر از همين امروز در دستور قرار داد

 

بهرام مدرسى : قدم اول به نظر من اينست که سعى کنيم با همه دوستان، رفقا، آشنايان در محله، در مدرسه و دانشگاهها بر سر اينکه اين روز مى تواند امکانى باشد براى اعلام خواسته هايمان ، براى تظاهرات کردن و به خيابان آمدن بحث کنيم و همه به اين توافق مشترک برسيم.ـ دوم بايد از همين امروز شعارهايمان براى ١٦ آذر معلوم باشد، شعار آزادى! برابرى! مرگ بر جمهورى اسلامى! به نظر من بايد شعار محورى ما در ١٦ آذر باشدـ شعارهاى آزادى بى قيد و شرط همه زندانيان سياسى، بازگشت فورى و بى قيد و شرط همه دانشجويان محرومى به دانشگاهها، لغو حجاب اجبارى و دست مذهب از زندگى ما کوتاه، شعارهايى هستند که به نظر من بايد در اعتراضات ١٦ آذر به دست گرفته شوند. امروز همه، چه در خانه يا محل کار چه در خوابگاه دانشجويى يا صف اتوبوس يا تاکسى و چه در محافل و مجالس متوجه شور و شوق مبارزه عليه جمهورى اسلامى هستند. ميبيند که اين ديگر دارد از سر و کول آن جامعه بالا مى رود. اين را بايد ابعاد علنى تر و روشن‌ترى بهش دادـ روز ١٦ آذر يک امکان خوب براى اين امر است، منتها پيش از ١٦ آذر با شعار نويسى، با آويزان کردن پلاکاردها و توزيع اطلاعيه هايى که در همين رابطه از طرف سازمان جوانان کمونيست و حزب کمونيست کارگرى منتشر شده يا ميشوند، با توزيع اينها و به هر شکلى که مفيد ميدانيم، سعى کنيم اين شور مبارزه عليه جمهورى اسلامى، اين خواست داشتن زندگى انسانى بدور از نکبت حکومت مذهبى را تبديل به فضاى علنى در جامعه، در محله و مدرسه و دانشگاهمان بکنيم. اين فضا وجود دارد. هر کجايى که شما در آن جامعه سر بزنيد متوجه اين فضاى مبارزه عليه جمهورى اسلامى خواهيد بودـ اين فضا را بايد به خيابانها آورد، بايد علنى اش کرد، بايد با شعارنويسى و توزيع اطلاعيه ها به مسئله روز تبديلش کرد و من فکر مى کنم ما مى توانيم اين کار را بکنيم.