در ١٨ تير چه کنيم؟ گفتگو با بهرام مدرسى دبير سازمان جوانان کمونيست

سپتامبر ۲۰۰۴


 

جوانان کمونيست: رژيم اسلامى براى مقابله با اعتراضات مردم و جوانان به مناسبت ١٨ تير، تعداد زيادى را در دانشگاه هاى مختلف احضار، محروم از تحصيل، زندانى و محکوم به حبس کرده است. جريان چيست؟

بهرام مدرسى: رژيم همانطور که گفتيد در دانشگاه هاى مختلف تعداد زيادى را احضار کرده و تعدادى هم به حبس محکوم شده اند. لشکر چاقوکشانشان را در خيابانها به راه انداخته اند و امتحانات دانشگاه هارا آنقدر جلو کشيده اند که روز ١٨ تير دانشگاه ها و خوابگاه هاى دانشجويى تعطيل باشند. سال گذاشته رژيم همين اقدامات را اجرا کرد. هدفشان جلوگيرى کردن از اعتراض جوانان، دانشجويان و مردم به مناسبت اين روز است. اين که موفق ميشوند يا نه را خودشان بهتر ميدانند. اعتراض به رژيم اسلامى و خواست سرنگونى آن چنان بنيادى و عميق است که حتى اگر ١٨ تير را هم به اصطلاح به سلامت از سر بگذرانند، بازهم مردمى را در مقابل خود خواهند داشت که مترصد فرصتى براى سرنگونى حکومت آنها است. مخالفت با رژيم اسلامى نه محدود به اين دانشجو و آن دانشگاه است و نه مختص به ١٨ تير. نکته جالبتر اين است که رژيم اسلامى استراتژى سرقدرت ماندنش تقريبا ديگر روزانه تعيين ميشود. پريروز به مناسبت ٨ مارس لزرشان گرفت و تلاش کردند آنرا به سلامت از سر بگذرانند، ديروز اول مه بود و بازهم لرزه سرنگون شدن تمام وجودشان را گرفت و همه عقلشان را با خانه کارگر و مجلس و رئيس جمهور و ولى فقيه روى هم گذاشتند که چطور اين روز را به خير از سر بگذرانند. الان هم به مناسبت ١٨ تير، صورت مسئله همان است که بود. ما قبلا گفته ايم که دو صف اينجا در مقابل هم ايستاده اند، از يکطرف صف ميليونها مردمى که سرنگونى اين رژيم اسلامى را ميخواهند، ميليونها انسانى که جامعه اى آزاد و برابر را حق خودشان ميدانند و در طرف ديگر اقليتى که به زور سرکوب و اسلحه و زندان سرکار است. کار از اينکه اين مناسبت يا آن مناسبت را از سر بگذارانند گذشته است. حال رژيم جدا خراب است.

اما خود ١٨ تير کماکان مهم است و بايد تلاش کنيم رژيم اسلامى را در اين روز قدمى به سرنگونى نزديکتر کنيم.

جوانان کمونيست: به نظر شما در اين روز چگونه بايد اعتراضات را سازمان دهيم؟ بايد مراسم برپا کرد؟ مشخصا چه بايد کرد؟

بهرام مدرسى: قبلا بايد بگويم که فرق است بين ١٨ تير و مناسبتهاى ديگرى مثل اول مه يا ٨ مارس. اين روزها مناسبتهايى جهانى هستند که رژيم اسلامى نميتواند خطشان بکشد. مردم هم ميروند و يقه اين رژيم را ميگيرند که به اين مناسبت ميخواهيم مراسمى برگزار کنيم و حتى با فشار مجوز به اصطلاح قانونى هم ميشود برايش گرفت. ١٨ تير اما سالگرد يک اعتراض و شورش خيابانى و مردمى عليه رژيم اسلامى است. شايد نشود به اين مناسبت از خود اين رژيم مجوز براى برگزارى مراسمى گرفت. ١٨ تير روز اعلام مجدد خواست سرنگونى رژيم اسلامى است. بنابراين سازمان دادن اعتراضات در اين روز و به آن مناسبت کاملا در چهارچوب همان اعتراض و خيابان ميماند. رکن اصلى اعتراضات ١٨ تير جوانان بوده و هستند و طبيعى است که امسال هم جوانان در صف اول اعتراضات قرار خواهند گرفت. بيخود نيست که رژيم براى از سر گذارندن اين روز چنگ و دندان بخصوص به جوانان نشان ميدهد. در جواب به بخش ديگر سوال، به نظر من بايد تلاش کنيم اعتراضات و تظاهراتهايى را در هر کجا که هستيم سازمان دهيم. اگر تا آن روز دانشگاه يا خوابگاهى باز بود که حتما بايد در اماکن به محلهايى براى اعتراض و تظاهرات بدل شوند. محلات از طرف ديگر يکى از مراکزى هستند که حتما بايد در آنها اعتراضات و تظاهراتهايمان را فرابخوانيم. ما سابقا در مورد کنترل محلات در مناسبتهايى مثل عيد نوروز يا چهارشنبه سورى و حتى ١٨ تير سال قبل صحبت کرده ايم. اين به نظر من امسال هم عليرغم فشارى که رژيم مياورد منتفى نيست. ما بايد تلاش کنيم هر جا که امکانش را داشتيم محلاتمان را در کنترل خودمان در آوريم. در شهرهايى که حتما امکان آنرا داريم. بايد گوش به زنگ باشيم و ببينيم که امکانش هست يا نه. به نظر من از همين امروز بايد با بچه هاى محل و دوستان و آشنايانمان خودمان را براى به استقبال ١٨ تير رفتن آماده کنيم. کار را از شعار نويسى به اين مناسبت و پخش تراکتها و پوسترهاى سازمان جوانان کمونيست ميتوان شروع کرد. در قدم بعدى بايد براى اين روز قول و قرارهاى خودمان را حتى اگر امکانش را داريم با بچه هاى محلات مجاور بگذاريم که در کجا و کى ترقه ها را ميزنيم.

جوانان کمونيست: به نظر شما با اين فضاى پليسى که رژيم ايجاد کرده است، اصلا امکان چنين اقداماتى هست؟

بهرام مدرسى: ببينيد، رژيم فشارش را مياورد ولى درست به همان اندازه همه ما، جوانان و مردم منتظر فرصتى هستيم که رژيم را عقب بزنيم. نتنها فشارش را خنثى کنيم، بلکه بيشتر از آن قدمها آن را به عقب برانيم. ١٨ تير هم که نزديک است. چرا که نه؟ فشار رژيم حتما وجود دارد ولى اعتراض و خواست ما براى به زير کشيدن اين حکومت نکبت مذهبى هم سرجاى خودش است. امروز بخصوص دامنه اعتراضات مردم، چه کارگران، چه معلمان، چه پرستاران و چه دانشجويان بسيار وسيعتر از سابق است. راه شکستن جو خفقان رژيم در خانه ماندن که نيست. هرچه وسيعتر و پرحرارت تر به ميدان بياييم دامنه سرکوب رژيم محدودتر و دستگاه سرکوبش فلج تر خواهد شد. خود اين روز را به نظر من بايد به روز اعلام خواست آزادى همه زندانيان سياسى تبديل کرد.

جوانان کمونيست: به زندانيان اشاره کرديد. براى آزادى کسانى که همين روزها جلب شده اند و يا در زندان هستند چه بايد کرد؟

بهرام مدرسى: بيرون کشيدن دستگير شدگان اول مه سقز از زندان، بايد به همه بگويد که چه بايد کرد؟ نامه هاى اعتراضى براى آزادى آنها را بايد تهيه کرد. بايد کيس همه آنها را با نام و نشان و مشخصات براى ما فرستاد که مراجع بين المللى را براى آزادى آنها تکان دهيم. بايد در محل در شهر يا دانشگاهمان خواهان آزادى فورى آنها شويم. بايد همراه با خانواده هاى دستگير شدگان هر روزه جلوى در زندانها تجمع کرد. بايد رسما به مراجع بين المللى نامه نوشت و بايد همه آنها را به دست ما رساند. و دست آخر بايد در اعتراضات ١٨ تير خواهان آزادى بيقيدو شرط همه دستگير شدگان شويم.

جوانان کمونيست: شعار آکسيونى ما در روز ١٨ تير طبعا بايد همان شعار ١٦ باشد؟

بهرام مدرسى: دقيقا! ما روز ١٦ آذر سال گذشته، شعار آزادى و برابرى را به شعار اصلى اعتراضاتمان بدل کرديم. امروز هم شعار اصلى همان است. زنده باد آزادى و برابرى! امسال حتى بايد تلاش کنيم که اين شعار فراگير تر و همه گيرتر بشود. اين شعارى است که حتما بايد بر در و ديوار محلات و دانشگاه ها و همه جا ديده شود. روز ١٨ تير هم به هر مناسبتى که بود بايد اين شعار را طرح کنيم. آنرا پلاکارد کنيم و به همه نشان دهيم.

جوانان کمونيست: انتظار شما از فعالين چپ و کمونيست چيست؟

بهرام مدرسى: سازمان دادن همه آنچيزى که در سوالات بالا به آنها اشاره کردم، بعلاوه گزارش سريع و منظم اقدامات و اعتراضات اين روز به مرکز خبرى سازمان جوانان کمونيست و در پايان خالى کردن جاى من و شما در اين روز در کنارشان. براى همه اين عزيزان آرزوى ١٨ تيرى داغ را دارم.